Pawoł Rota jako nadarjeny poet, dokładny wobkedźbowar swojeje wokoliny a chronist wjesneho žiwjenja je sej předležacu knihu dawno zasłužił a tak dóstanje čitar nětko parličku delanskich dopomnjenkow do ruki. Zaměrnje a z wulkej přichilnosću je awtor ze swojimi njeličomnymi přinoškami, powědkami a basnjemi w běhu lětdźesatkow Delanam w serbskim pismowstwje trajny pomnik stajił. Hač wopisuje domjace pječenje w Sernjanach, je na křižerjach w Ralbicach, pućuje podłu Klóšterskeje wody abo rozprawja wo zabawnych rejach w fabrikskej hospodźe w Šunowje – we wšěch jeho twórbach wotbłyšćuje so duša serbskeho wjesneho luda. W swojich nastawkach čerpa z regionalnych stawiznow, kotrež wě zajimawje a nazornje předstajić. Wuběr nastawkow wudospołnja w předležacej zběrce jeho fota. Wšo dohromady wobswětla spomóžne skutkowanje rodźeneho Sernjančana.
